OEFENRUIMTE: Zalen- en partycentrum "De Til"

Breestraat 1, 3381 BS Giessenburg

0184 651 955
06 1706 6326

Secretaris en Boekingen

bestevaer@live.nl

Eindelijk, eindelijk, na 2 jaar, 10 weken, zes dagen en 21,5 uur weer een optreden en nog wel vlak bij onze thuishaven, voor sommige crewleden zelfs per benenwagen te bereiken. De toneelcrew had ruim op tijd de attributen en muziekinstrumenten geïnstalleerd en sommige leden zaten, denk ik, aangestoken door hun enthousiasme, al voor het geplande presentie tijdstip aan een baksie met koeksie.
Na het welkomstwoord van mevr. Christine Versluis was het onze beurt het publiek te laten weten wie en wat Bestevaer was en onze muziekcommissie voor deze avond alleen maar leuke, puur Hollandse in ABA-stijl gezongen liedjes had uitgezocht.
Met aan boord een bemanning van 9 vol-: 10 lichtmatrozen en Wilma met 4 assistent muzikanten begonnen we onze reis op een terrasje in de oude haven, het mooiste plekje van Rotterdam en we daarna vertrokken met koers op Rio de Janeiro. Daar onder het standbeeld Christo Rey aangemeerd hebbende ging Sjaak vliegensvlug de wal op om zijn lang verwachte liefje te gaan zoeken. Maar helaas kon hij haar niet meer vinden. Door mij gevraagd of hij haar naam nog steeds weet antwoorde hij een beetje snikkend: Maria, Maria en wilde hij het gemis maar snel gaan vergeten door met een leuk blond meisje een zeiltochtje op de Zuiderzee te gaan maken. Tijdens dit zeiltochtje werd er ook gezellig van een baksie genoten. Of er verder nog wat gebeurd is in die knusse kajuit heeft hij ons tot nu nog nooit verteld maar bemanningen van voorbijgevaren schepen vroegen zich wel af waardoor dat bootje zo hard lag te schommelen.

Hierna hebben we in een klein café samen met een stel Janmaats, begeleidt door leuke meisjes op de accordeon nog lekker met elkaar staan zingen en vertrokken daarna richting Arnemuiden waar de vooraf ingehuurde klokluider al op ons zat te wachten. Om te testen of deze persoon echt wel aan onze standaard kon voldoen hebben we hem eerst een testje laten doen. Het hierbij geproduceerde geluid klonk als een tingeltangel kapel klokje maar na het verzoek van ondergetekende dat wij liever het gebeier van de echte klok horen bleek hij na de herkansing toch wel geschikt en zou hij ook heel goed lid van Bestevaer kunnen worden,

Na Arnemuiden verlaten te hebben werd de koers weer richting Rotterdam gezet om daar ons publiek te kunnen laten horen wat er zoal in deze haven gebeurt. Al heel snel waarschuwde de tallyman Koos zich luid en duidelijk dat we wel uit moesten kijken, ging Joan vanaf een oceaanreus op zijn fluit staan blazen en toeterde Kees van hartenlust naar een voorbijvarende Panamees.

Na al dat kabaal werd het tijd voor een beetje rust en bezochten we een klein vissershaventje in Portugal waar we een praatje gingen maken met een languit liggende, rust houdend oude visserman. Na hem wat van zijn vis en wijn verlost te hebben werd het hoogtijd koers te verleggen richting Harlingen om nog een poosje te kunnen trainen voor de HT-roeiwedstrijd van 27 mei. Op ons verzoek aan het publiek ons te willen helpen en met training van onze voorroeier konden we hierna gerust van het ons aangeboden drankje met hapje gaan genieten.

Na een “stief kwartier” was het tijd voor het vervolg van onze reis en gingen we dan ook weer aan boord. Op de vraag aan ons publiek of zij ook aan boord wilden komen werd er door iedereen hard geroepen dat zij dat heel graag willen en werden zij door ons dan ook verzocht aan te willen schuiven en zonder uitzondering mee te zullen gaan deinen. Hiermee zat de stemming er weer goed in en konden we met nu met een forse jonge Noorse zeeman aan boord koers uitzetten naar Baltimore.

Na de woelige baren zochten we wat rustiger vaarwater op en stapten wij bij de steiger tussen café “De drie snoeken” en kopergieterij “Het anker” in Boven-Hardinxveld op het pontje naar Werkendam. Soms wel een beetje slingerend bereikten we veilig de oversteek en konden wij op de Hoogstraat proberen een mooie Werkendamse schone te versieren. Vanuit Werkendam werd er op uitdrukkelijk verzoek van Leen weer koers gezet naar Athene. Als onverbeterlijk charmeur, nog steeds denkend aan die tijd daar met zijn Athenieta kon hij het, (met hoop op een kus als beloning), ook nu weer niet nalaten de aanwezige dames met een witte roos te verrassen.

Ondertussen kregen wij bericht dat er een te vol beladen schip met Jamaica rum was gespot en werd er besloten dit scheepje te gaan enteren, en daarmee met onze opgetreden dorst het scheepje van haar overvolle lading te kunnen verlossen. Na nog geruime tijd zwalkend op zee doorgebracht te hebben kregen we weer land in zicht en troffen we in het havenkwartier een leuk klein café aan, wat door Sjaak steeds weer betiteld werd als het cafétje. Naar wat later bleek, woonde er in dit café, met als naam “Het roestige anker” een leuk zeemansmeisje die samen met een paar, ook heel leuke vriendinnen, heel graag matrozen als klant binnen zagen en wij, als van alle markten thuis zijnde zeelui daarop onze witte matrozenmutsen of witte petjes tevoorschijn haalden en bij gebrek van deze hoofddeksels ons witte haar gingen fatsoeneren. Carolientje vond dit allemaal prima en was ook nu weer blij dat Arnaud, als vaste klant zijnde, weer luid zijn aanwezigheid liet horen.

Tot slot van onze reis zijn we, samen met een delegatie uit het publiek al polonaise lopend over de zeerovers gaan zingen maar werden we tijdens het afscheidswoordje door Christine en publiek nog vriendelijk dringend gevraagd een toegift te willen zingen. Dit hebben wij daarop natuurlijk met veel plezier gedaan waarbij Sjaak weer kon vertellen wat hij soms aan vreemde gebeurtenissen op zee heeft meegemaakt. Als waardering aan het publiek voor het leuke meedoen met ons lieten wij ook nog keen keer de zeerovers voorbijvaren.

Terugblikkend:

Wij kunnen terugzien op een fantastisch leuk optreden van ons zelf, maar zeker ook vanuit het aanwezige Jupiter publiek. Het was voor ons, na de twee jaar gedwongen stop een goede start en een goed vooruitzicht op de volgend geplande optredens. Misschien waren er wel eens twijfels of wij het nog wel zouden kunnen maar dit optreden heeft ons laten zien dat het best wel zal lukken.

Wilma, bedankt dat je ons weer zover hebt weten te brengen!!!!!

Is getekend,

JanMaat.   

Scroll naar top