Zeemanskoor Giessenburg

De Til op Tilt

Wat hebben wij naar deze datum uitgekeken maar eindelijk was het dan zover. Na een dik jaar het nieuwe leuke repertoire er ingepompt te hebben konden wij, en de Bestevaer vrouwen, het toegestroomde publiek laten horen en zien wat het resultaat geworden was.

Donderdag voor het optreden mocht de opbouw ploeg, onder leiding van de twee Keezen, al rustig de versiering en andere attributen aan gaan brengen en was onze laatste repetitie avond de grote generale, waar de puntjes op de I gezet werden.

Voor het startsignaal moesten we eerst nog de soundcheck doen. Na een paar kleine opmerkingen (van Moe en dochter) waren wij klaar voor het grote gebeuren. Een beetje zenuwachtig waren we wel, want in het eerst te zingen blokje werd er van ons verwacht een leuk vrouwtje te zoenen terwijl onze eigen dames dit vanuit de zaal konden zien. Gelukkig heeft dit, zover ik weet, na afloop niet geresulteerd in een bezoek aan de notaris.

Prompt om 20.00 opende voorzitter Piet deze avond en begonnen we het publiek een Goede Reis toe te zingen.

Na de inleiding van de voor deze avond speciaal aangemonsterde ouwe zeeman Wim vertrokken we om voor zeven maanden over de oceaan te gaan varen. Toen we daarbij in Rio aan gekomen waren liet Wim ons weten dat Maria misschien daar nog steeds op ons stond te wachten maar, tja…. bij aankomst nergens meer te zijn/te zien was. Vol verdriet zijn we toen maar terug gegaan naar Rotterdam om over deze altijd mooie stad en zijn havens te gaan zingen.

Zoals Wim in zijn voorwoord verhaalde was het vroeger een slechte zaak om vrouwen als bemanning aan boord te hebben. Maar met de smachtende matrozenmeisjes van vandaag werd het uiteindelijk toch een feestje omdat zij, na een poosje aandringen van ons, toch samen met ons in zee durfden gaan en ze daarna zelfs op ’De Kaap’ gingen staan wachten op hun Arie, die maar steeds niet kwam…. Omdat dat het wachten wel heel lang duurde hebben zij hun meegenomen hengels maar uitgeworpen en wonder boven wonder er zelfs een zooitje paling mee gevangen, die ze daarna-nog steeds zonder hun Arie-gestoofd of gebakken op hun brood belegd hebben.

Om deze dappere matroosjes te kunnen troosten hebben wij hen (met ook wel een beetje eigenbelang) uitgenodigd voor een zeiltochtje op de Zuiderzee ( met baksie, zonder koeksie) wat………ha, ha…. eindigde in de eerder vermelde zoensessie.

Wim had ondertussen het verhaal gehoord van een jochie, dat erg graag op zee wilde gaan varen en vroeg ons of we daar over wilden gaan zingen. Natuurlijk hebben we dat graag gedaan en gingen we als slot van ons eerste blokje met dat jochie de wijde wereld in.

21.00 tot 21.25 pauze.

Na de pauze was het de beurt aan onze gast Marco den Hollander die met zijn leuke repertoire het publiek lekker mee deed zingen.

Omdat er nog een fotosessie gepland was, werden wij verzocht om met een brede lach voor Peter (de fotograaf) in de aankomsthal te komen poseren. Hierna werd het hoog tijd ons in de feestkleding te gaan hijsen en met een zwalkende bierton, verdwaalde/ angstaanjagende Sinterklaas, dames met rode en met blauwe haren, hoedjes met knipperende lampjes, ronde en lange feestneuzen en andere feestkleding aan het tweede blokje te beginnen. Het publiek was van te voren ook van een feesthoedje, toetertje of slinger voorzien en konden wij vanuit de achterkant van de zaal luid zingend vragen om allemaal de feestmuts op te zetten.

Waarom we bij de eerste binnenkomst weer teruggestuurd werden is mij tot nu toe niet duidelijk maar bij de 2 minuten latere entree ging het wel goed en bleef het een leuke sfeer in de zaal. Omdat we toch nog niet naar huis toe wilden en er een meid haar voeten nog niet goed gewassen had, zijn we weer aan boord gegaan en met een goed gevuld vat bier een stukje weg gezeild.

Daar genoemd vat eigenlijk te snel leeg was, besloten we wat te gaan vissen en konden we onze nog steeds dorstige kelen lessen met een op de bar staand pilsje.

Zoals alle goede zeelieden weten, is het altijd noodzaak het teveel aan alcoholische versnaperingen zo snel mogelijk uit te gaan zweten en zijn we daarom met z’n allen vanuit Harlingen naar Terschelling gaan roeien. Bij aankomst in Harlingen stond Marco den Hollander alweer te wachten die de stemming er weer goed inkreeg en wij samen met de nu in feestkleding gestoken matroosjes en het publiek de door muzikanten en muziekcommissie gecomponeerde feestmedley hebben gezongen.

Na het slotwoord en bloemen van Piet was het de beurt aan Jaap om Wilma en Joan namens het koor nog een extra welverdiend compliment met verrassing te geven, waarbij hijnatuurlijk wel de voor Piet bedoelde zoen van Wilma voor hem wegkaapte.

We hadden er niet op gerekend dat Piet voor de leden van het eerste uur ook nog wat in petto had

en verraste hen dan ook met een certificaat voor 12.5 jaar goed ‘Bestevaer gedrag’.

Leuk en mooi dat hierbij ook Jan en Dirk, die door hun ziekte helaas vanavond niet mee konden zingen, hierbij wel aanwezig waren.

Om nog even na te kunnen praten en dansen was er voor vanavond de Allround Band Midway aanwezig die leuke muziek liet horen. Wel wat jammer, dat er bij het nafeesten matig publiek aanwezig was. De oorzaak hiervoor zal wel vermoeidheid van het feesten zijn geweest…. denk ik.

Samenvattend:

Een leuke, goed geslaagde en perfect georganiseerde jubileum avond die we (laten we hopen) over 12,5 jaar zeker nog een keer over willen doen.

Jan Maat.

3 reacties op “De Til op Tilt”

Laat een reactie achter